Il faut méditerraniser(1)

 

Het twee-delige dorp Eze ligt tussen Nice en Monaco in Zuid-Frankrijk.
Eze-village heeft zich bovenop een rots genesteld
en Eze-sur-mer ligt aan zee, 428 meter lager.
Friedrich Nietzsche logeerde destijds (1883/1884)
in de buurt van het station van Eze-sur-mer
en liep, woorden zoekend,
het gemzenpad naar boven, naar Eze-village en terug.

Ik volgde “le sentier de Nietzsche”,
onder een paarsblauwe hemel
en schilderde in gedachten de kleuren van de Méditerranée
met Nietzsches citaten.
***
“Zonder het Zuiden zou Nietzsche nooit
het wapen van de vrolijkheid hebben gevonden
als compaan van zijn wijsheid”.
“Il faut méditerraniser la philosophie…”
zegt Martine Prange in “Lof der Méditerranée”

***

Eze over Nietzsche:
Là, au millieu des oliviers, les lentisques*,
des euphorbes et des chênes verts, au millieu
de cette nature sauvage où les senteurs
marines s’effacent devant l’odeur de la terre,
avec la Méditerranée en fond…
écrit-il:
“Cette partie décisive qui porte le titre: Des vieilles et des nouvelles Tables” fut composée pendant une montée des plus pénibles de la gare au merveilleux village maure Eza, bâti au millieu des rochers”.

* Les lentisques: Mastiek ofwel mastix is de hars
van de mastiekstruik (Pistacoia Lentiscus).
Hij ziet er uit als een kleine boom, met een korte hoofdstam.
De struik komt op verschillende plaatsen langs de Middellandse Zee
voor op steenachtige hellingen.
Onder normale omstandigheden verdampt het sap en droogt op.
Zo wint men mastiekhars:
in de bast van de hoofdstam worden inkepingen gemaakt.
Hieruit komen al vrij snel druppels van een doorschijnend vocht.
Dit sap verhardt tot grote ovaalvormige “tranen”.
Deze worden geoogst en dienden vroeger als grondstof
voor allerlei produkten, zoals plakmiddel, papierlak,
schilderijvernis, verf , parfums en een soort kauwgom.

zie: aalmoes

Stationnetje Eze-sur-mer, september 2008.

“The next winter, under the halcyon sky of Nizza, which then shone into my life for the first time, I found Zarathustra III—and was finished. Scarcely a year for the whole of it. Many concealed spots and heights in the landscape around Nizza are hallowed for me by unforgettable moments; that decisive passage which bears the title “On Old and New Tablets” was composed on the most onerous ascent from the station to the marvelous Moorish aerie, Eza,—the suppleness of my muscles has always been greatest when my creative energies were flowing most abundantly. The body is inspired: let us keep the “soul” out of it … Often one could have seen me dance; in those days I could walk in the mountains for seven or eight hours without a trace of weariness. I slept well, I laughed much—, my vigor and patience were perfect.”

Nietzsche over Eze (Ecce Homo)

zie: Ins Freie
zie: Inschepen!
zie: il faut méditerraniser(2)
zie: il faut méditerraniser(3)

27 thoughts on “Il faut méditerraniser(1)”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *