Marjolijn van den Assem
Tekeningen en Schilderijen
Tsjechof
Onderstaande tekst van Tsjechov was aan de wand van mijn atelier altijd een geestrijk zendertje:
…
Al wandelend hadden zij het over de wonderlijke belichting van de zee: het water had een zachte, warme, paarsachtige kleur en er lag een gouden streep maanlicht overheen…
…
In Oreanda zaten zij een tijdlang op een bank, niet ver van de kerk, keken naar de zee beneden en zwegen. Jalta was nauwelijks te zien door de ochtendnevel heen; op de toppen van de bergen lagen roerloos witte wolken. De bladeren bewogen niet aan de bomen, krekels sjirpten en het eentonige doffe geklots van de zee dat van beneden opklonk, sprak van rust, van de eeuwige slaap die ons wacht. Zo heeft het daar beneden geklonken toen er nog geen Jalta en geen Oreanda was, zo klinkt het nu en zo zal het blijven klinken, even onbewogen en dof, als wij er niet meer zullen zijn. En in deze bestendigheid, in deze algehele onbewogenheid ten aanzien van leven en dood van ieder van ons, ligt misschien de verzekering besloten van onze eeuwige verlossing, van de onafgebroken beweging van het leven op aarde, van een voortdurend nader komen tot het volmaakte. Terwijl hij daar zo zat, zo vredig en zo bekoord door de sprookjesachtige omgeving – de zee, de bergen, de wolken en de wijde hemel – met naast zich deze jonge vrouw, die in de ochtendschemering zo mooi leek, kwam de gedachte bij Góerof op dat in werkelijkheid, wanneer men erover nadenkt, alles mooi is in deze wereld, alles, behalve wat wij zelf denken en doen wanneer wij onze menselijke waardigheid en onze hogere aspiraties in het leven vergeten.
Er kwam een man op hen toe, waarschijnlijk een wachter; hij keek naar hen en liep weer weg. En ook dit detail scheen geheimzinnig en mooi. In het schijnsel van de dageraad kon men een boot uit Fedosia naderbij zien komen, al met gedoofde lichten.
“Er ligt dauw op het gras”, verbrak Anna Sergéjewna het stilzwijgen.
“Ja, het is tijd om naar huis te gaan”.
(uit: De dame met het hondje. Anton Tsjechov)
zie: sgelare
zie: inleving
zie: Méditerranée(2)
zie: Il faut Méditerraniser
zie: Springbalsemien an der Saale…
(de foto maakte ik vanaf “la terrasse Frédéric Nietzsche” uitziend over de baai van Nice)
Tekening (Marjolijn) boven: water (uit 4-delige serie) 1990 o.i.inkt op papier 61×122cm.
zie ook: watertekening bij Camus
5 comments
[...] water (uit 4-delige serie) o.i.inkt op papier 61×92cm. Marjolijn van den Assem (1990). zie ook watertekening bij Tsjechof [...]
Posted by Marjolijn van den Assem » Camus, on December 25th, 2008, às 1:58 pm. #.
[...] zie: Tsjechof [...]
Posted by Marjolijn van den Assem » cornucopia, on March 24th, 2009, às 5:17 pm. #.
[...] Potlood op papier zie: Splash! zie: Parallel Falls zie: Tsjechof « Cornucopia [...]
Posted by Marjolijn van den Assem » seismic activity, on March 31st, 2009, às 11:43 am. #.
[...] zie: Camus zie: Tsjechof [...]
Posted by Marjolijn van den Assem » Baldadig teder…, on April 4th, 2009, às 9:30 am. #.
[...] Camus zie: Tsjechof zie: The Grass zie: Be [...]
Posted by Marjolijn van den Assem » zee/sea, on May 26th, 2009, às 10:07 am. #.
Leave a comment!
Welkom
Dit is de blog en website van Marjolijn van den Assem. Voor meer informatie over mijn werk volg de blog. Voor fotos klik op 'werk'. Voor overige informatie, zie de andere rubrieken.
Of abonneer je via RSS:
RSS feed:
