Marjolijn van den Assem

Tekeningen en Schilderijen

le jardin(S)(1)

Marjolijn Uncategorized

Site interdit, depuis longtemps, un jardin pas comme les autres.
Soudainement c’est fait.
Sous la clôture en rampant, traversé.
Souffle pris;
c’est là que les pins Sentent, les couleurs, les couleurs.

zie: Bleu profond


le jardin(S)(3) 2017 gem. techn. op museumkarton 45 x 26 x 22 cm
(in atelier) zie: le jardin(S)(2)

In het jaargetijde dat de vogels heel onrustig zijn in de bomen, had ik het geluk de beroemde tuin van de Hespériden te ontdekken. Ik hoefde daarvoor alleen maar de bus te nemen naar een badplaats in de buurt van mijn dorp. Ik zal me die tuin altijd blijven herinneren, het was vreemd hoe de sinaasappelbomen er op sinaasappelbomen leken. Later, onder een andere hemel, hoorde ik dat de sinaasappelbomen een bijzondere verhouding tot de waarheid hebben; inderdaad smaakt een stuk van de sinaasappel net zoals de hele sinaasappel.
Martial Raysse, Vallauris (Fr.)

le jardin(S)(4) 2017 gem. techn. op museumkarton 58 x 30 x 13 cm
(in atelier)

zie: tuinen van theorie(4)
zie: Lichtzwaar!(1)
zie: herbarium
zie: il faut méditerraniser(2)
zie: Brand-New
zie: Martial Raysse

jenseits des Nordens, des Eises, des Heute; jenseits des Todes
Friedrich Nietzsche
Nachgelassene Fragmente 20(71) 1888

 

6 comments

wat een mooi nieuw werk Marjolijn! verrassend, die collages. dank je wel voor het delen. Annechien Verhey

Posted by Annechien Verhey, on November 14th, 2017, às 5:07 pm. #.

DANK je zeer, Annechien, dat sterkt!

Posted by Marjolijn, on November 14th, 2017, às 5:11 pm. #.

wonderlijk nieuw werk marjolijn, aan de ene kant destructief, tegelijkertijd zo zorgzaam en behoedend……..heel ontroerend én confronterend. xx dorine

Posted by dorine Plantenga, on November 16th, 2017, às 9:16 pm. #.

Dank je wel, Dorine, wat een bemoedigende reactie, fijn!

Posted by Marjolijn, on November 17th, 2017, às 10:02 am. #.

Peu à peu je m’habituais ainsi à
marcher seul
Sans savoir où j’allais

Ne voulant pas savoir
Et quand je me trompais
Un chemin plus nouveau devant
moi s’eclarait

Pierre Réverdy

Langzamerhand wende ik er zo aan in
m’n eentje te lopen
Zonder te weten waar ik heen ging

Zonder het te willen weten
En als ik me vergiste
Lichtte weer een nieuwe weg voor me op

(vertaling: Jan H. Mysjkin)
uit: Pierre Réverdy – Het ovale dakraam

Posted by wim, on November 16th, 2017, às 9:39 pm. #.

Jeetje, Wim, wat een prachtig gedicht, dank je wel!

Posted by Marjolijn, on November 17th, 2017, às 10:03 am. #.

Leave a comment!



Message



Marjolijn van den Assem © 2007 - 2013.

Simple Grey theme developed by Rodrigo P. Ghedin.

WordPressFAMFAMFAM
Clicky Web Analytics