Ben d’Armagnac

Ben d’Armagnac (1940-1978),
die me door zijn performances
hielp met plaatsbepalen
in de zeventiger jaren,

ontroert OPNIEUW:

Drie bedden uit 1969
(foto onder, helaas zonder de geur!)

zie: Ben d’Armagnac

Te zien in de tentoonstelling
AMSTERDAM MAGISCH CENTRUM:
KUNST EN TEGENCULTUUR 1967-1970
van 07-07-2018 t/m 06-01-2019
STEDELIJK MUSEUM AMSTERDAM

Drie bedden, 1969
Ben d’Armagnac
Hout, textiel, verf
Verworven door het Stedelijk Museum Amsterdam in 1992

Deze tentoonstelling
is als tijdsbeeld van de zestiger jaren

een terugblikkende eye-opener.

Uit zaaltekst bij de tentoonstelling:

Ben d’Armagnac, Ger Dekker en Louwrien Wijers
ontvluchtten halverwege de jaren 60
de chaos en drukte van Amsterdam
om op het zeeuwse platteland te gaan samenwerken
en een leef/werk-gemeenschap te gaan stichten.
Ze leefden ver weg van het moderne stadsleven
in introspectie en soberheid,
geïnspireerd door het Zenboeddhisme.
Dekker en d’Armagnac bouwden van sloophout ‘meditatiehuisjes‘.
De huisjes waren niet zozeer bedoeld als kunstobjecten,
maar eerder als demonstratie van hun ascetische leefwijze.
In de loop van de tijd namen ze steeds meer afstand
van het produceren van kunstwerken.
Ben d’Armagnac zei daarover in 1969:

het leven van elke dag leiden is nu onze creatieve arbeid‘.

 

In de zestiger jaren, toen veel mensen
geobsedeerd waren door het nieuwste van het nieuwste
en door futuristische technieken zoals de ruimtevaart,
lieten Louwrien Wijers, Ben d’Armagnac en zijn vrouw
en Gerrit Dekker het jachtige leven achter zich en leidden
in een afgelegen gebied een sober leven
zonder voorzieningen of aankleding.

zie: Amsterdam Magisch Centrum. Stedelijk Museum Amsterdam
zie: In the closet
zie: George Braque

zie: Keuze Hedy d’Ancona

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *