Marie Baumgartner (4)

english below

Er bereikte me een bericht van een Londenaar, geboren in Parijs.
Hij had op mijn blog gelezen over Marie Baumgartner
en haar vriendschap met Nietzsche,
die ik als uitgangspunt had gekozen voor mijn boek Seelenbriefe.
Hij schreef dat hij een vermoeden had dat hij familie van Marie is.
Hij wilde weten wie de persoon is, kennelijk familielid van Marie,
waarover ik schreef op mijn blog.
zie: Marie Baumgartner (2)

Zijn eerste reactie op mijn blog wantrouwde ik.
Maar hij mailde me daarna foto’s en informatie
waaraan ik onmogelijk kon twijfelen.
Hij wilde via mij in contact komen met degene
waarvan ik in 2009 op mijn blog had beweerd
dat Marie Baumgartner zijn Ur-Ur-Grossmutter was.
Een reactie die was voortgekomen uit mijn boek Seelenbriefe.
Deze geheimzinnige in Zwitserland wonende persoon
had mij destijds foto’s gestuurd uit het familiealbum.
In de familie-verhalen werd volgens hem Marie’s vriendschap
met Nietzsche behoedzaam ontweken.

Tegen het einde van onze correspondentie ontving ik
een foto van een tekening (zie onder) door de zoon van Marie,
gemaakt toen ze vlak voor haar dood achter de piano zat.
Een intieme en ontroerende tekening
die nog steeds in mijn atelier hangt.
Vanwege Nietzsche’s geheimzinnige rol in Marie’s leven,
had hij me informatie gevraagd over hun correspondentie,
mijn visie daar op en eventuele restanten daarvan in de familie.
Het was opwindend en de conclusie was duidelijk.
Het gaf me -in alle bescheidenheid- een heel klein beetje
het gevoel alsof ik Marie een volwaardige plaats
in de familie aan het teruggeven was.

Mijn informant van twaalf jaar geleden had ik echter moeten beloven
dat ik zijn naam niet zou onthullen, hij wenste anoniem te blijven.
Naar aanleiding van de vraag nu van de Parijse Londenaar
herlas ik de vroegere correspondentie met de Zwitser.
Die briefwisseling bleek vertrouwelijk en zorgvuldig,
al bleef ik destijds op mijn hoede.
Ik zou het heden ten dage anders hebben aangepakt.
Zou deze man nog in leven zijn en zou hij me willen antwoorden?

Ik zocht opnieuw contact met Marie’s zwitsere achter-achterkleinzoon
stuurde de foto’s mee uit het familiealbum van de Londense fransman
en de vermoedelijke gegevens daarbij, want hij was er niet zeker van.
Ik vroeg of ik hem tegenover zijn waarschijnlijke familielid
bekend mocht maken.
Tot mijn verrassing kreeg ik een springlevend(ig) antwoord,
welwillend en vrijwel onmiddellijk.

De twee mannen hebben elkaar meteen gebeld
en uitvoerig gegevens uitgewisseld.
Ze gaan elkaar bezoeken zodra dat mogelijk is.
Ze blijken volle achter-achterneven te zijn, met Marie “aan het hoofd”.
Zonder mijn blog hadden ze elkaar misschien nooit gevonden.

Het is voor mij zo hartverwarmend dat ik de nazaten van Marie
met elkaar in contact heb kunnen brengen
door haar vriendschap met Nietzsche,
die kennelijk omstreden was in de familie Baumgartner.
Het waren andere tijden.

Wat zou Marie trots zijn geweest, we zouden elkaar hebben omhelsd!

Marie Baumgartner – née Köchlin (1831-1897) Lörrach (Bazel),
jouant au piano 21-2-1897
eraquis pris par Adolphe

A message reached me in English from a Londoner born in Paris.
He had read on my blog about Marie Baumgartner
and her friendship with Nietzsche, which I had chosen
as the starting point for my book Seelenbriefe.
He wrote that he suspected that he was related to Marie.
He wanted to know who the person is, apparently a relative of Marie,
which I wrote about on my blog.
see: Marie Baumgartner (2)

I was suspicious of his first reaction to my blog.
But he emailed me pictures and information
that I couldn’t possibly doubt.
He wanted to get in touch through me
with who I had claimed on my blog
in 2009 to be Marie Baumgartner’s Ur-Ur-Grossmutter.
A reaction that emerged from my book Seelenbriefe.
This mysterious person living in Switzerland had sent me
pictures from the family album.
In the family stories, he said, Marie’s friendship
with Nietzsche was carefully avoided.
Towards the end of our correspondence, I received a photo
of a drawing (see above) made by Marie’s son,
when she was sitting at the piano just before her death.
An intimate and moving drawing that still hangs in my studio.

Because of Nietzsche’s mysterious role in Marie’s life,
he had asked me for information about their correspondence,
my views on it and any remnants of it in the family.
It was exciting and the conclusion was clear.
It kind of made me feel like I was -in all modesty-
giving Marie back a full place in the family.
However, I promised my informant from twelve years ago
that I would not reveal his name, he wished to remain anonymous.
In response to the question now from the Parisian Londoner,
I reread the earlier correspondence with the Swiss.
That correspondence turned out to be confidential and careful,
although I remained on my guard at the time.
I would have done it differently today.
Would this man still be alive and would he like to answer?

I contacted Marie’s Swiss great-great-grandson again,
included the photos from the London Frenchman’s family album
and the presumed information, as he was not sure.
I asked if I could make him known to his likely relative.
To my surprise, I received a lively response,
benevolent and almost immediately.
The two men immediately called each other
and exchanged information!.
They will visit each other as soon as possible.
They turn out to be full great-great-cousins, with Marie “at the head”.
Without my blog, they might never have found each other.

It is so heartwarming to me that I was able to connect
Marie’s descendants through her friendship with Nietzsche,
who was then apparently controversial in the Baumgartner family.
The times were different then.
How proud Marie would have been, we would have hugged!

zie: Marie Baumgartner (1)
zie: Marie Baumgartner (2)

zie: “Als Marie”

zie: Marie Baumgartner (3)
zie: Seelenbriefe
zie: Seelenbriefe (nog (?) te koop bij Lecturis)


Sylvia Plath

Van Harte Aanbevolen

Rode komeet‘ is uitvoerig, adembenemend,
gedetailleerd, bewonderenswaardig
angstaanjagend, herkenbaar, beeldend,
en zo gruwelijk indringend,
dat je eraan vastklampen
en je laten platwalsen onontkoombaar is.


‘Het vluchtige bestaan van Sylvia Plath,
vastgelegd in een verpletterende biografie’
,

Connie Palmen in de Volkskrant

Rode komeet
Het korte leven en de vlammende kunst van Sylvia Plath
Heather Clark
vertaald door
Aad Janssen, Astrid Staartjes, Bart Gravendaal,
Marianne Palm, Nannie Plasman, Nicole Seegers.
Uitgeverij De Arbeiderspers Open Domein


“Ik geloof niet dat de zachtmoedigen het aardrijk zullen beërven.
De zachtmoedigen worden genegeerd en onder de voet gelopen.

Ze vergaan in de bloedige aarde van oorlog, zakenleven en kunst,
en ze rotten weg in de warme grond onder de voorjaarsregens.
Het zijn de brutalen, die met de grote bek, de genadelozen,
de vitale revolutionairen, degenen die over de macht van wapens
en wilskracht beschikken, die over het zachte, geduldige vlees
onder hun met ijzer beslagen schoenen marcheren.”

Fragment uit dagboek Sylvia Plath:
The Unabridged Journals of Sylvia Plath, 1950-1962,
bewerkt door Karen Kukil (Londen: Faber and Faber, 2000)

zie: Sylvia Plath
zie: Sylvia Plath’s last letters
NRC: “Hoe ontstond het onstuimige narcisme van Sylvia Plath?

Met Andere Ogen (1)


Als de musea na de lockdown weer open gaan,
dan kijk je met andere ogen …


DE TENTOONSTELLING IS VERLENGD
t/m 13 april 2022

(oord) (21) 1998
potlood/inkt/oliepastel/veren/plastic/Datura/nietjes
op museumkarton 92 x 122 x 4 cm

Marjolijn van den Assem in collectie Museum Gouda,
hier nog in het depot gefotografeerd,
maar na afloop lockdown t/m 25 juli 2021 te zien in de tentoonstelling:


‘Met Andere Ogen’

Vanaf eind maart t/m 25 juli 2021
Museum Gouda

curator Jorien Soepboer

In de tentoonstelling Met Andere Ogen
draait het om interpretatie.
Bekende en onbekende kunstwerken
uit de collectie van Museum Gouda

worden van alle kanten bekeken.
Hoe kijk je, wat zie je?
Wat beïnvloedt je blik?
Probeer ook eens ‘anders’ te kijken.
In deze tentoonstelling kun je zelf zien en ervaren
hoe je met je eigen en met andermans ogen
verschillend kunt kijken.


zie: Met Andere Ogen (2)

zie: Museumtijdschrift
zie: as a stream grows older

zie on Vimeo:
‘as a stream grows older’, Museum Gouda 2015/2016

zie: Keuze Hedy d’Ancona voor Museum Gouda
zie: Atelierbezoek (14)
zie: Museum Gouda (4)

collections (85)

Jenseits des Nordens (part two) (16) 2009
olieverf op linnen 50 x 40 cm
collection Daniel J. Ashes
zie: jenseits des Nordens(3)

Some of my artworks will always be there
in my imaginary archive,

they ‘pop up’ in my head every now and then,
because they are dear to me.
These are the works that I want to show on my blog
in the ‘collections’-series, as an homage to their owners.
The people who ‘live with’ my drawings,
paintings and sculptures are cherished by me,
I am and will always be grateful to them.

It is a precious experience to me when I’m allowed
to take my work to its new surroundings myself,
only then -it seems to me- I can appreciate it as
an independent piece of art.
***
De werken in mijn denkbeeldig archief en de collecties
waarin zij zijn opgenomen zijn een steun en toeverlaat.
Zij die houden van -zich ontfermen over- en willen leven
met mijn werk worden door mij dan ook op handen gedragen.
Het blijft een bijzondere gebeurtenis om het werk
in de nieuwe omgeving te mogen bekijken
en het meestal pas dán, lijkt het,
als op zichzelf staand te kunnen zien.

Regained (7) 2020
potlood/roestvrij stalen nietjes op museumkarton 21,5 x 23 x 3 cm
collection Pollee, Rotterdam
zie: Le vallon (1)

zie: collections (1) zie: collections (2)
zie: collections (3) zie: collections (4)
zie: collections (5) zie: collections (6)
zie: collections (7) zie: collections (8)
zie: collections (9) zie: collections (10)
zie: collections (11) zie: collections(12)
zie: collections (13) zie: collections(14)
zie: collections (15) zie: collections(16)
zie: collections (17) zie: collections(18)
zie: collections (19) zie: collections(20)
zie: collections(21) zie: collections(22)
zie: collections (23) zie: collections(24)
zie: collections(25) zie: collections(26)
zie: collections(27) zie: collections(28)
zie: collections(29) zie: collections(30)
zie: collections(31) zie: collections(32)
zie: collections(33) zie: collections(34)
zie: collections(35) zie: collections(36)
zie: collections(37) zie: collections(38)
zie: collections(39) zie: collections(40)
zie: collections(41) zie: collections(42)
zie: collections(43)  zie: collections(44)
zie: collections(45)  zie: collections(46)
zie: collections(47) zie: collections(48)
zie: collections(49) zie: collections(50)
zie: collections(51) zie: collections(52)
zie: collections(53) zie: collections(54)
zie: collections(55)  zie: collections(56)
zie: collections(57)  zie: collections(58)
zie: collections(59)  zie: collections(60)
zie: collections(61)  zie: collections(62) 
zie: collections(63)  zie: collections(64)
zie: collections(65)  zie: collections(66) 
zie: collections(67)  zie: collections(68)
zie: collections(69) zie: collections(70)
zie: collections(71) zie: collections(72)
zie: collections(73) zie: collections(74)
zie: collections(75) zie: collections(76)
zie: collections(77) zie: collections(78)
zie: collections(79) zie: collections(80)
zie: collections(81) zie: collections(82)
zie: collections(83) zie: collections(84)
zie: collections(85)

Marjan Teeuwen

Destroyed House Kyoto 6, 2020,
H 130 x W 110 / H 83 x W 70 cm,
inktjetprint on dibond/ framed
Marjan Teeuwen

zie: A building as sculpture

De mens heeft een onstuitbare energie om de wereld op te bouwen, om de wereld vorm te geven, maar ook een onbedwingbare kracht om
de wereld te verwoesten.
De polariteit opbouwen – verwoesten kan de mens niet overwinnen”,
zegt Marjan Teeuwen (Venlo, 1953).
Zelf breekt ze af om op te kunnen bouwen.
In haar architectonische installaties verbuigt, verzaagt, ordent en stapelt Teeuwen bouwmaterialen.
Net zolang tot er met deze onderdelen
een geheel nieuwe werkelijkheid ontstaat.


Uit: Hollandse meesters

Destroyed House Kyoto 2, 2020,
H 143 x W 155 cm / H 65 x W 76 cm, H 101 x W 1010,
inktjetprint on dibond/ framed
Marjan Teeuwen

Marjan Teeuwen leerde ik kennen in 1999
toen ze me uitnodigde om deel te nemen
aan een tentoonstelling die ze samenstelde
én organiseerde voor haar KW14:
Kamerschatten“, kunstwerken verrassend getoond
op diverse lokaties in ‘s-Hertogenbosch.
In 2000 organiseerde ze met dezelfde grootse inzet
de tentoonstelling/manifestatie
Een ceder in mijn tuin“,
waaraan ik ook deelnam.
Sindsdien nam haar werk een hoge vlucht.
Ik bewonder haar.
Ze levert op raadselachtig gedreven wijze topkwaliteit.
Eigenzinnig en wilskrachtig:
wereldniveau.

zie: Marjan Teeuwen, Taipei Biennial 2020
zie: Marjan Teeuwen
zie: Bruce Silverstein – Destroyed House, Marjan Teeuwen

On YouTube: Destroyed House Kyoto

Destroyed House Rencontres D’Arles, 1, 2019
Marjan Teeuwen