les jardins(S)(3)


C’est là que les pins sentent,
les couleurs, les couleurs.

zieStudio/atelier: December 2017

le jardin(S)(6) 2017
o.i.inkt/potlood/acryl/nietjes/twijg/’zachte glasjes’
uit de Méditerranée op museumkarton
51 x 33 x 19 cm (werkfoto in atelier)

zie: les jardins(S)(7)
zie: les jardins(S)(5)
zie: les jardins(S)(4)
zie: les jardins(S)(2)
zie: les jardins(S)(1)

Peu à peu je m’habituais ainsi à
marcher seul
Sans savoir où j’allais

Ne voulant pas savoir
Et quand je me trompais
Un chemin plus nouveau devant
moi s’eclarait

Pierre Réverdy

Langzamerhand wende ik er zo aan in
m’n eentje te lopen
Zonder te weten waar ik heen ging

Zonder het te willen weten
En als ik me vergiste
Lichtte weer een nieuwe weg voor me op

uit: Pierre Réverdy – Het ovale dakraam
vertaling: Jan H. Mysjkin
via Wim van Willegen

zie: il faut méditerraniser(2)
zie: jenseits des Nordens(2)

2 thoughts on “les jardins(S)(3)”

  1. Een tuin is meer dan er staat
    de groei van vroeger
    groei die komen gaat
    wandelen in een tuin
    is dwalen in een ruim geheugen
    alles heeft herkomst
    verre plekken die herinnerd blijven
    banden met vrienden
    sommigen dood maar hier onsterfelijk
    jaarringen
    de tuin ben jij

    Dick Hillenius

Leave a Reply

Your email address will not be published.