“Hij leefde zonder huid, en wie zonder of met bijna-geen-huid door het leven moet – dit verschrikkelijk bestaan – kan geen eelt verwerven.”
( uit: Brieven van een uitgever. Geert van Oorschot (1971)
Vogel
De bomen kregen een betekenis
die zij nog zacht gebarend wilden weren,
maar ‘t noodlot was niet meer te keren:
een vogel streek klapwiekend in de wildernis
van takken neer en nu hij roerloos zit
(het licht wordt zo benauwend wit),
denk ik aan dood, verrotte geur van blaren,
hetzelfde zijn op steeds dezelfde plaats…
Hoe komt wie vliegt ooit tot bedaren,
en wie niet vliegt ooit van zijn plaats?
Jan Emmens
Uit: Kunst- en vliegwerk (1957)

Polder (2) 2008/2009 o.i.inkt/nietjes op papier 26×32x13cm
Een groot deel van het literaire werk van J.A. Emmens (1924-1971) bestaat uit de neerslag van onderzoek. Emmens onderzoekt de wereld om hem heen, maar vooral zichzelf:
“Ik werp een net van woorden uit /en vang mijzelf.”
en “Alleen in mijn geschriften leg ik de persoonlijkheid vast die ik tegenover mijzelf niet kan zijn.”
zie: Ziele-spelen: Artaud
zie: Present from a friend
zie: Paper logweb
zie: Onderzoeker?
zie: Dagboekachtig
zie: Ontvanger onbekend
[...] Faverey (Uit: Chrysanten, roeiers) zie: Jan Emmens zie: Flaubert’s weemoed zie: Camus zie: Tsjechof zie: Potlood op papier « [...]
Posted by Marjolijn van den Assem » gesloten circuit, on July 5th, 2010, às 9:20 am. #.
Marjolijn van den Assem © 2007.
Simple Grey theme developed by Rodrigo P. Ghedin.