Mijn hart klopt zachter in het bos
vanavond pluk ik bramen voor een dode vriend
met zwaluwen, het vuur, de drie seizoenen
draag ik geen wanten maar een kruis
tegen de kou bevroren heuvels op
mijn hart klopt zachter in het bos
omdat het stilstaat bij de bomen
ik heb het leren donkerrood
te bloeden bij gevaar
uit: Alles voor de vorm 2003
Neeltje van Beveren
pseudoniem van
Stijn Gooskens (1977-2013)
Onheil, vluchten voor vuur,
ondermijnende pijn,
een hachelijk levensverhaal.
Wat bleef is een oeuvre.
Het trok mijn aandacht (pagina 1248)
temidden van
“De nederlandse poëzie van de twintigste
en de eenentwintigste eeuw
in 1000 en enige gedichten“
van Ilja Leonard Pfeijffer
zie: TZUM: recensie
Nederlandse Poëzie Encyclopedie
over Neeltje van Beveren/Stijn Gooskens:
https://www.nederlandsepoezie.org/dichters/b/beveren.html
uit de uitdijende tekeningenserie Nagaan
zie: Jan Emmens
zie: Antonin Artaud